meplus-ret-tm.png Odpowiedzi

 

Urostomia to operacja, która umożliwia wydalanie moczu z organizmu przez stomię po usunięciu zmienionej chorobowo lub uszkodzonej części dróg moczowych1.

Po zabiegu wyłonienia urostomii mocz wypływa przez stomię na bieżąco w trakcie jego powstawania w związku, z czym konieczne jest zaopatrzenie stomii w system specjalistycznych worków. Wszystkie worki urostomijne, wyposażone są w kraniki umożliwiające ich opróżnianie wielokrotnie w ciągu dnia.

urostomia

Stomia wytworzona z fragmentu jelita cienkiego

Stomia wytworzona z fragmentu jelita cienkiego to częsty typ urostomii. Wykonuje się ją wtedy, gdy zachodzi konieczność usunięcia pęcherza moczowego z powodu choroby lub urazu.

Podczas zabiegu wycinana jest część jelita cienkiego, którą zaszywa się i zamyka klamrami na jednym z jego końców.
W ten sposób powstaje nowy zbiornik na mocz, czyli „pęcherz”. Dwa moczowody (rurki), które odprowadzają mocz z nerek, łączy   się z tym nowym zbiornikiem, po czym otwarty koniec nowego zbiornika jest wyprowadzany na zewnątrz przez powłoki brzuszne, gdzie tworzona jest stomia1.

Ureterostomia

Ureterostomia

Podczas zabiegu ureterostomii jeden lub dwa moczowody wyprowadza się na zewnątrz z nerek przez powierzchnię brzucha, tworząc dwie stomie.1

Zabieg tego typu wykonuje się bardzo rzadko. Najczęściej jest to stomia czasowa wyłaniana u dzieci, rzadko wykonywana jako stomia stała.1

Wskazania do operacji wyłonienia urostomii

Wyłonienie urostomii jest konsekwencją chorób lub urazu dróg moczowych, które uniemożliwiają naturalne oddawanie moczu. Najczęściej jest to wynikiem:

  • kamicy,
  • nowotworu dróg moczowych,
  • pęcherza neurogennego (przede wszystkim u dzieci),
  • wrodzonych wad anatomicznych dróg moczowych,
  • chorób prostaty,
  • uszkodzenia dróg moczowych (np. pooperacyjnego lub powypadkowego).

Czy po wyłonieniu urostomii odczuwa się ból?

Bezpośrednio po operacji pacjent może odczuwać niewielki ból, ale wynikać on będzie raczej z faktu poddania się operacji, czyli zabiegu naruszającego powłoki ciała, niż z natury urostomii.

Ból pooperacyjny szybko mija. Zaraz po zabiegu pacjent uczy się funkcjonować w nowej sytuacji, w której musi korzystać ze specjalnych worków i w odpowiedni sposób zadbać o higienę skóry brzucha. To bardzo ważne, bo pozwala uniknąć zakażenia oraz usprawnia proces przyklejania worka.

Pacjenci szybko opanowują nowe zasady i wracają do trybu życia sprzed zabiegu. Wiedzy na temat zasad bezpieczeństwa, doboru sprzętu i sposobu pielęgnacji stomii nie muszą szukać na własną rękę w Internecie, gdyż o wszystkim zostaną poinstruowani po zabiegu przez personel szpitala.

Wyłoniona przetoka moczowa nie jest unerwiona, dlatego dotykanie jej nie sprawia bólu. Gdy pacjenci oswoją się już z nową sytuacją, w ogóle nie mają poczucia, że ich organizm nie do końca funkcjonuje tak jak ciała innych ludzi. Otoczenie również nie będzie tego świadome, gdyż worek stomijny jest bardzo dyskretny i niewidoczny pod ubraniem.

Jak długo trwa rekonwalescencja po operacji wyłonienia urostomii?

Wyłoniona urostomia zaczyna działać zaraz po zabiegu. Po przebudzeniu pacjent już w praktyce, a nie tylko na podstawie opisów i rysunków z materiałów instruktażowych, dowiaduje się, jak funkcjonować w nowej sytuacji i uczy się sprawnie i bezpiecznie korzystać ze sprzętu dla stomików.

Pacjentom, którzy nie pogodzili się z koniecznością wykonania zabiegu i nie umieją zaakceptować tej sytuacji, może być potrzebna pomoc psychologiczna. Dla szybszego dochodzenia do zdrowia ważne jest, by pierwsze spotkanie z terapeutą miało miejsce jak najszybciej, najlepiej jeszcze przed operacją.

Po zabiegu pacjent zostanie poproszony o wykonywanie prostych ćwiczeń, które zapobiegną powikłaniom płucnym i zakrzepom żylnym. Aby nie naruszyć podrażnionej skóry na brzuchu, w okresie po zabiegu pacjent nie może wykonywać ćwiczeń wymagających dużego napięcia w obrębie mięśni brzucha.

Gdy ból pooperacyjny minie, a pacjent przywyknie już do funkcjonowania z workiem przyklejonym do skóry, może wracać do dawnej aktywności sportowej. Gdyby w czasie uprawiania aktywności ruchowej doszło do jakichś niepokojących sytuacji, pacjent powinien zgłosić się do lekarza.